Parfum in de oudheid

Het oude Egypte
De Egyptenaren waren al bekend met het verschijnsel parfum, maar met in de hedendaagse betekenis van het woord: een oplossing op alcoholische basis.
Aromatische substanties speelden een grote rol in deze beschaving en werden op twee manieren toegepast: door verbrandingen in de vorm van balsems en
zalfjes. De eerste methode was eenvoudig en bestond uit het plaatsen van hout, kruiden, fruit of hars op een warmtebron, waardoor het parfum vrijkwam.
Deze praktijk werd al vroeg toegepast in tempels, waar langzamerhand de ruwesubstanties werden vervangen door ingewikkelder bereidingen, waarvan de
hiërogliefen en recepten die in Edfou en Philae zijn teruggevonden, getuigen.

Zo was kyphi een beroemde bereiding waarbij de belangrijkste ingredienten- mirre, mastiek, jeneverbessen, fenegriek, pistache, aardamandel- eerst werden
verpulverd en dan gezeefd. Het poeder dat overbleef, werd eerst met wijn en vervolgens met een mengsel van gekookte dennehars en honing vermengt.
Voor de verbranding beschikten de Egyptenaren over twee hulpmiddelen: een metalen pannetje dat gevuld werd met as en de ‘wierookarm’, een soort
handvat van hout of brons met aan het uiteinde een open hand met daarop een kelkje voor de wierook.
De geparfumeerde zalfjes en olien werden toegepast op zowel de gewonde als de gezonde huid; ze hadden dus zowel een cosmetische als een therapeutische
werking. Aangezien in de tijd distillatie en pure alcohol nog onbekende verschijnselen waren, gebruikte met vette producten zoals plantaardige olie of dierlijk
vet om de geur van planten of hars te absorberen. Aan deze basis werden kleurstoffen en geneeskrachtige middelen toegevoegd.
De zalf werd in vazen bewaard, meestal van albast, of in potjes.
Er bestonden ook flesjes van porselein. Steen of aardewerk, vaak in de vorm van een dier. Later verschenen flesjes van glas:
kanen met oren, kruikjes, vazen en coupes versierd met veelkleurige draden.

Van het Oude Rijk tot het Middenrijk werden parfums hoofdzakelijk gebruikt voor religieuze doeleinden: zalvingen, godsvereringen, zuiverende toepassingen…
In het Nieuwe Rijk (1580-1085 v.CHr.) kende parfum ook een profaan gebruik- ondanks het feit dat het altijd door priesters werd vervaardigd- en werd het
toegepast op feesten, waarbij elke viering een eigen geur had. Vrouwen gebruikten geparfumeerde zalfjes en olien voor hun toilet of verjongingsmiddel en
maakte er gebruik van bij amoureuze rituelen.

	Toiletkoffer bedekt met groen segrijnleder en daarin twee glazen flacons met porseleinen dop (Chelsea of Derby) in de vorm van een zwaan. Dit typisch 18e-eeuwse koffertje bevat bovendien een schrijfdoos met ivoren blocnote en een potlaad... Engeland, rond 1770.
	Toiletkoffer met glazen flacon voorzien van een zilveren dop, Duitsland of Oostenrijk, begin 19e eeuw.
	Brander
	Bijzonder Flacon Reukdoos van zilver in devorm van een pauw, gesigneerd door Christian Raphael Schmidt (1753-1822). Beweegbare vleugels, verstelbaar hoofd, ogen & veren versierd met steentjes en gekleurd glas. Denemarken, begin 19e eeuw.
	Bijzonder Flacon Geurstelletje van messing in de vorm van een vogel; het is bevestigd met een scharnier, India, 20e eeuw.
	Bijzonder Flacon Verstuiver van glas en metaal met een dun laagje goud en zwarte silhouetten ter decoratie, Frankrijk, rond 1920
	Bijzonder Flacon Reukdoos van bewerkt zilver in de vorm van een krokodil, met beweegbare l ichaamsdelen en ogen van granaat, waarschijnlijk afkomstig uit Mexico, 19e eeuw
	Bijzonder Flacon Parfumei van gekleurd glas met bronzen montuur en glazen decoratie; met twee flesjes, Frankrijk, 1920-1930.
	Saintlouis 1850
	Kristallen flacon met een houder van verguld zilver en het deksel is versierd met een parel, Frankrijk, eind 17e eeuw.
	Bijzonder Flacon Flacon van beschilderd porselein in de vorm van een godin. het hoofd doet dienst als dop. Frankrijk (warschijnlijk), rond 1900.
	Flacon van glas en messing, bohemen, 20e eeuw.
	Een uit een kokosnoot gesneden flacon met zilveren standaard, Portugal of Spanje, 17e eeuw.
	Glazen flacon, typische stijl van rond 1900, Frankrijk, begin 20e eeuw.
	Diorissimo: een beperkte oplage uit 1956. De flacon is gemaakt van beccarat en heeft de vorm van een omgekeerde amfoor; de dop is versierd met een bloemenboeket van verguld brons. Het bronzen gedeelte is van een zeldzame kwaliteit en verfijndheid en is ontworpen en vervaardigd door Chrystian Charles